Lista aktualności Lista aktualności

Święty Jan Gwalbert

12 lipca to dzień patrona leśników, robotników leśnych, strażników leśnych i ogrodników.

Jerzy Wiśniewski w opracowaniu: „Bliskie leśnikom świętych żywoty” podaje:

Urodził się we Florencji, w rodzinie Visdomini. Jego młodość zakłóciło zabójstwo starszego brata Hugo. Pod naciskiem ojca i ówczesnych obyczajów społecznych Jan Gwalbert postanowił pomścić zbrodnię. Do spotkania z zabójcą doszło w Wielki Piątek. Choć targała nim wielka żądza zemsty, to jednak ogromne wrażenie wywarły błagania zabójcy, który rozkładając ramiona, prosił o litość w imię Chrystusa. Wspomnienie Jezusa, który w chwili śmierci okazał miłosierdzie, wywołało w jego duszy niepohamowaną chęć przebaczenia i nawrócenia. „Miłujcie waszych nieprzyjaciół; dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą” (Łk 6, 27). Tradycja utrzymuje, że Ukrzyżowany skierował do Jana Gwalberta te krzepiące słowa: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Po wstąpieniu w 1013 roku do zakonu benedyktynów w klasztorze Santo Miniato we Florencji prowadził walkę z symonią (świętokupstwem), narażając się na prześladowania. Po czterech latach opuścił zgromadzenie benedyktynów i przez krótki okres przebywał wśród kamedułów w ich głównym klasztorze w Camaldoli. Później schronił się w zaciszu Vallombrosa koło Friesole, gdzie prowadził życie jako pustelnik. Z biegiem czasu dołączyło do niego więcej mężczyzn i dlatego w 1030 roku założył wspólnotę monastyczną benedyktynów. Zbudowali oni drewniany klasztor, który w 1039 roku przemianowano w opactwo. Później św. Jan Gwalbert zakładał dalsze klasztory i według własnych, zreformowanych reguł utworzył zgromadzenie walombrozjanów. Jak podają najdawniejsze świadectwa, Jan Gwalbert wierny zawołaniu „Módl się i pracuj” wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Zmarł 12 lipca podczas wizytacji klasztoru św. Michała Archanioła w Passignano koło Florencji i tam też został pogrzebany. W 1193 roku Papież Celestyn III kanonizował św. Jana Gwalberta, a dzień jego śmierci uznał za dzień imienin. W kościele pod wezwaniem św. Maurycego w Ottmarshart koło Dachau (Niemcy) znajduje się relikwiarz, a na nim medalion z płaskorzeźbą św. Jana Gwalberta oraz imię i data panującego papieża, Klemensa XI (1700-1721). W Polsce relikwie tego świętego znajdują się m.in. w kościele pw. św. Jana Gwalberta i św. Tekli w Stanach (Dekanat Nisko) położonych wśród resztek dawnej Puszczy Sandomierskiej. W 1951 roku papież Pius XII ogłosił św. Jana Gwalberta patronem ludzi lasu i od tego czasu kult tego świętego w środowisku leśników europejskich szybko się rozszerza. Jan Paweł II w homilii wygłoszonej do leśników i strażników leśnych podczas Mszy św. wotywnej odprawionej w Dolomitach, w lipcu 1987 roku w miejscowości Val Visdende przed kościółkiem Matki Boskiej Śnieżnej przypomniał życiorys św. Jana Gwalberta. Papież powiedział m.in.: „Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw” („L’Osserv. Romano” 8, 1987). W Dolomitach w 2007 roku papież Benedykt XVI podziękował leśnikom za pomoc w organizacji jego pobytu w czasie letnich wakacji. Przy tej okazji przypomniał także, że ich patronem jest św. Jan Gwalbert. Ośrodek Kultury Leśnej w Gołuchowie uczcił tego patrona w 2005 roku, zawieszając na sędziwym dębie w parku-arboretum kapliczkę, którą wykonał Piotr Chwaliński, według projektu Rafała Walendowskiego. Atrybut: krzyż w dłoni.