Asset Publisher Asset Publisher

Wiosenne pożary

Przedwiośnie to dla leśników okres wzmożonej czujności spowodowanej wypalaniem traw i nieużytków.

Nadleśnictwo Prudnik nie plasuje się wysoko w statystykach pod względem ilości pożarów, głównie ze względu na skład gatunkowy naszych lasów. Lasy liściaste są mniej palne od iglastych. Mimo to nasze lasy zaliczane są do II kategorii zagrożenia pożarowego, w której obowiązują określone reguły w zakresie działań ochronnych (m. in. konieczność utrzymywania pasów pożarowych i sprzętu gaśniczego, dyżury pracowników, patrolowanie lasu). Większość pożarów lasu w nadleśnictwie należy do grupy o nieustalonych przyczynach powstania (przypadkowe zaprószenie ogniem przez człowieka), m. in. nieostrożność dorosłych, turystyka, przerzuty z gruntów nieleśnych przez wypalanie łąk i ugorów. Z tym ostatnim zjawiskiem mamy ciągle do czynienia pomimo wyraźnych zakazów, kar i sankcji. Dla przypomnienia:

Art. 124 ustawy o ochronie przyrody mówi:

1. Zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów.

2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy działań ochrony czynnej wynikających z:

1)  zadań ochronnych lub planu ochrony dla parku narodowego lub rezerwatu przyrody;

2)  planu zadań ochronnych lub planu ochrony dla obszaru Natura 2000.

Art. 131 tej samej ustawy stanowi, że kto wypala łąki, pastwiska, nieużytki, rowy, pasy przydrożne, szlaki kolejowe, trzcinowiska lub szuwary, podlega karze aresztu albo grzywny.

Osoby korzystające z dopłat unijnych, w przypadku łamania tych przepisów, mogą być pozbawieni części lub całości subwencji.